Przełom maja i czerwca to czas, by do kuchni wprowadzić kwiaty dzikiego bzu. Co prawda, ten czas jest płynny, bo bez zakwita w naszym kraju wcześniej lub później, w zależności od położenia geograficznego ( np. u znajomych pod Krakowem wcześniej niż u mnie, w Wielkopolsce), ale wszędzie kwitnie krótko, więc by się nim nacieszyć, należy się spieszyć! Przy okazji zbierania kwiatów -czy to do suszenia, na naleśniki lub syrop- pamiętajcie, by zostawić coś na krzewie! Piękne i soczyste jagody zbierzecie na przełomie lata i jesieni, by zrobić z nich pyszne przetwory na zimę.
Z dzieciństwa pamiętam smak i zapach baldachów bzu w cieście naleśnikowym, które serwowała mi moja babcia. Teraz, gdy zamieszkałam na wsi, dostęp do dzikiego bzu mam ułatwiony, więc wykorzystuję to, by wzbogacić mój jadłospis :) Dzisiaj postanowiłam zrobić właśnie naleśniki z kwiatów bzu. Przepis będzie bardzo “opisowy”, ponieważ składniki biorę na przysłowiowe oko, więc i wy musicie pokombinować :) Do dzieła!
Kwiaty dzikiego bzu
Zerwałam kilka baldachów z mocno rozwiniętymi kwiatami – mają najwięcej cudownego aromatu! W związku z tym, że ich nie płuczę, aby nie wypłukać cennego pyłku, a w kwiatach mogą mieszkać “lokatorzy”, wyłożyłam je na biały, czysty papier na godzinkę, dając tym samym czas gościom na wyprowadzkę ;) Skuteczny sposób! Następnie zrobiłam ciasto naleśnikowe, nieco gęstsze niż na tradycyjne naleśniki, z mąki, mleka, jednego jajka, szczypty soli i odrobiny wody. Na głębokiej patelni rozgrzałam olej, w ilości takiej, by móc nazwać go “głębokim” ;) , maczałam baldachy w cieście (tutaj przydaje się gałązka do trzymania, więc jej nie odcinam) i smażyłam na piękny, złoty kolor.
Ja przed jedzeniem posypuję je cukrem pudrem z odrobiną cynamonu, ale sam cukier też wystarczy. Oczywiście, grubych łodyżek nie zjadam – przytrzymuję naleśniki widelcem i szybkim ruchem wyrywam łodygę (cieniutkie, usmażone łodyżki można zjeść). Pyszne!
W identyczny sposób smażę robinię akacjową.
Baldachy bzu w cieście naleśnikowym